Schmitt Iannello Dupont Trio

Het Schmitt Iannello Dupont Trio presenteert hun nieuwe album “La Boîte à Musique”

Terwijl ik nogmaals naar dit album luister, duik ik in de meanders van mijn geheugen.

Het is vaak fijn om specifieke herinneringen terug te vinden aan bepaalde belangrijke gebeurtenissen in ons leven. De ontmoeting tussen Samson, Johan en Joachim is een van die momenten die met onzichtbare letters in ons hart gegrift staan. Ik zie ze alle drie weer voor me, zittend aan een tafel achter in een kleine, met bamboe omgeven binnenplaats. Weinig woorden, een paar grappen en muziek. Muziek, ja. Om elkaar te leren kennen is muziek een formidabel middel.

Het brengt je waar woorden vaak niet komen. Het versterkt gevoelens en emoties. Die dag ontstond er een band. Die band is steeds sterker geworden en heeft een grote verbondenheid tussen deze drie getalenteerde muzikanten aan het licht gebracht. Enkele jaren, concerten en een album later komt het trio weer bij elkaar voor een tweede album. De magie werkt nog steeds, de band is onveranderd. Hij is nog steeds levendig, zelfs versterkt. Weinig woorden, een paar grappen... En natuurlijk muziek. Weinig of geen repetities, dat maakt niet uit, de muziek spreekt en ze hebben elkaar veel te vertellen, dat hoor je.

De muziek gaat zijn eigen weg. We worden ondergedompeld in de sfeer van de grote Parijse hotels uit de jaren 30, waar zorgeloosheid en weelde samenkwamen. Een ode aan feesten en loslaten. We laten ons langzaam meevoeren in een trance, tussen schaterlachen, swing en dans. Niets doet er meer toe, zeker tijd niet. En dan komt die ademhaling, de poëzie van een zacht briesje, dat met een beweging onze longen, doordrenkt van rook en parfumdampen, weer lucht geeft. Die momenten van zachte rust, wanneer we naar de sterren kijken... De tijd staat deze keer stil en confronteert ons met onze tijdelijkheid, met onze eigen realiteit, en doet ons denken aan enkele grappige of trieste verhalen met mensen van wie we houden of van wie we hebben gehouden. Dit moment dat de tijd voor onbepaalde tijd stilzet en ons heel klein maar ook zo groot maakt. Dat is wat dit album is: feest, roes, euforie, ademhalen, nostalgie. Dit alles is met elkaar verbonden door een draad waar muzieknoten aan hangen. Misschien is dat uiteindelijk wel het leven.

Samson Schmitt – gitaar

Johan Dupont – piano, trompet

Joachim Iannello – viool