We all bleed

20 Tracks 1 Plaat

Het album kopen

1. Prologue: Evening. Tsukuru at Shinjuku
04:39
2. Grand canyon is not big enough
04:54
3. Don't act surprised
02:36
4. Anemic catatonic
03:20
5. Just like Brenda, but not at all
03:21
6. Some things never change
04:46
7. Hold your fire
03:17
8. And so on and so on...
05:52
9. Uli
04:44
10. Paranoid blood
02:42
11. and jealous bones
01:28
12. where pregnant women go to smoke
03:35
13. Harm done
02:02
14. Weird on demand
02:39
15. Just give it another try
02:47
16. No harm done
02:13
17. Tim, not Richard or Cliff
01:57
18. And turned on her kindness
05:35
19. Just think of something else
05:35
20. Epilogue: Morning. Tsukuru at Shinjuku
04:06

Er bestaat ergens een ander perspectief, en gelukkig waren en zijn er mensen die gul genoeg zijn om het te creëren, te documenteren en te delen… Wenders, Kurosawa, Buñuel, Lynch, Murakami, Bukowski, Burton, Delvaux, Gilliam…

We All Bleed is de soundtrack van een nacht van een verzonnen individu, een iemand, een niemand, jij of ik. Het is een verzameling van gevoelens, emoties en gebeurtenissen — ingebeeld, gevreesd en gewenst — een schilderij van een leven, een gedicht van verleden, heden en toekomst.

Tegen de avond bleek de dag het tegenovergestelde te zijn van de belofte die hij ’s ochtends inhield. Een halve dag later voelt het op een bepaalde manier nog hetzelfde, maar nu met een paar extra lagen en littekens erbovenop. En het is nog maar dinsdagavond. Weet je nog, Tsukuru in Shinjuku? Niet zo anders dan een week aan restjes. Net als Uli. En dan ben je ineens weg. Hoewel je niemand kwaad hebt gedaan. Gewoon zijn is helaas momenteel niet beschikbaar. Probeer uit te schakelen. Geen kwaad in, gewoon vreemd op afroep — probeer het. Het werkt niet altijd. Probeer het gewoon nog eens. Hoe dan ook, geen schade aangericht.

Over het hiernamaals gesproken: volgens Tim — niet Richard of Cliff — lijkt er een soort alternatief beschikbaar te zijn. Dat zou alle verwarring op de religiemarkt verklaren. Misschien weet hij meer dan de rest van ons?

En zo gaat het maar door… wat als het nooit stopt? Waarom? Wat bedoel je, waarom? Omdat sommige dingen nooit veranderen. Vast in de achteruit of in een getijdenvergrendeling, als gefrustreerde goochelaars. Ik had gedacht dat dat inmiddels wel duidelijk was. Dat is waarschijnlijk waarom sommigen anemisch en catatonisch worden — het is gewoon makkelijker zo. Net als Brenda, maar toch helemaal niet, want zij vond een omweg die haar angsten uitschakelde en haar vriendelijkheid activeerde. Er zit een soort poëtische rechtvaardigheid in.

En dan zei ze ineens: “Houd je vuur in.” En het stopte. Daarvoor was ze puur paranoïde bloed en jaloerse botten, rondhangend op die speciale plekken — je kent ze wel, waar zwangere vrouwen gaan roken. Het is de enige plek waar je je op je gemak voelt als je huid te strak zit en je ziel ontwricht is. Doe nu niet alsof je verrast bent, het is niet alsof je dit niet wist. Verscheurd voelen tussen natuurlijke orde en het lot van een fortune cookie. Misplaatst als een dode Cortina in het bos. Maar ze ziet er zo tevreden uit. Zoals Tsukuru in Shinjuku in de ochtend. Ik vraag me af hoe hij zich nu voelt.

ROBERT JUKIČ – bas
ROELAND CELIS – gitaren
MATTHIAS DE WAELE – drums
LENART DE BOCK – tenorsaxofoon

Met gasten :
WAJDI RIAHI – wurlitzer, piano
TOINE THYS – basklarinet

Alle nummers geschreven door Robert Jukič
Opgenomen en gemixt door Cyrille Obermüller in Rockstar Recordings Studio, Niel, 05.12.2024
Mastering : Michał Kupicz
Coverfoto “Dead Cortina” door Chris Ezra
Grafisch ontwerp : Tinka Mesec Tomazin
Artwork : Tanja Trtnik